Tak w końcu nadszedł ten wielki jak, że przeze mnie wyczekiwany dzień...
Moja Ucieczka
To nie jest tak, że mój bunt młodzieńczy odzywa się za późno i postanawiam uciec z domu, nie to kompletnie inaczej.
Ja uciekam od mojego miasta, od uliczek, którymi przechodzę każdego dnia, od domów, które zawsze są takie same, od ludzi, którzy zawsze patrzą się na ciebie wrednym wzrokiem mimo tego, że widzisz ich pierwszy raz na oczy.
Nie chciałam nikomu o tym mówić (poza oczywiście mamie) no, ale niestety albo i stety moi przyjaciele nie dopuścili by żebym wyjechała tak z dnia na dzień bez słowa, i nie odzywała się przez następne kilka(zapomniałam dopisać, że wyłączam całkowicie internet).
Jedyne co nie powiedziałam im dokąd jadę chcę chociaż to zachować anonimowe. Nie rozumiem tego i mówię to całkiem poważnie dlaczego są źli na mnie? Przecież nie opuszczam ich na zawsze i w końcu powiedziałam im o wszystkim. Czy jest to jakiś kolejny punkt przyjaźni, denerwowanie się gdy druga osoba chce opuścić gniazdo przyjaźni??
Mam nadzieję, że nie...
Nie wiem czy ten wyjazd mi coś da. Wyjeżdżam w poszukiwanie mojego punktu zwrotnego w życiu, chyba po prostu go potrzebuję.
Na dziś się żegnam, i napiszę wam czy doszłam do jakiś wniosków po tym wyjeździe.
Do zobaczenia
C.B xx
niedziela, 13 sierpnia 2017
czwartek, 10 sierpnia 2017
Element
Jednak napiszę tu jeszcze przed moją ucieczką
Czuję się jakbym obchodziła Nowy rok w sierpniu...
Poważnie
Wiecie zazwyczaj przed Nowym Rokiem stawiamy sobie kilka postanowień noworocznych, pragniemy jakiś zmian w naszym życiu. Często dotyczą one naszego wyglądu, jakiś uzależnień albo niespełnionych marzeń.
U mnie jest troszeczkę inaczej, nie planowałam tego, ale się stało wyznaczyłam sobie nową drogę w moim życiu.
Stara ja umiała bardzo ranić ludzi, popełniała tryliard błędów, była dziwna niby na swój dobry sposób, ale według mnie...
Nie
To nie był dobry sposób.
Teraz chce być inna, wyrzucam z siebie to co czyniło mnie toksyczną.
Wiem, że błędy są częścią naszego życia i staram się z nimi żyć. Nie myśleć o nich tak często, ale pragnę też skupić się jakby na lepszej stronie życia. W końcu chyba o to chodzi by nie popadać w rutynę i mieć niesamowite życie, a tym bardziej wspomnienia.
Pamiętajcie nie marnujcie życia.
Nieważne w jakim mieście mieszkacie, ile macie pieniędzy to jest nie ważne.
Po protu go nie marnujcie.
Do zobaczenia
C.B xx
Czuję się jakbym obchodziła Nowy rok w sierpniu...
Poważnie
Wiecie zazwyczaj przed Nowym Rokiem stawiamy sobie kilka postanowień noworocznych, pragniemy jakiś zmian w naszym życiu. Często dotyczą one naszego wyglądu, jakiś uzależnień albo niespełnionych marzeń.
U mnie jest troszeczkę inaczej, nie planowałam tego, ale się stało wyznaczyłam sobie nową drogę w moim życiu.
Stara ja umiała bardzo ranić ludzi, popełniała tryliard błędów, była dziwna niby na swój dobry sposób, ale według mnie...
Nie
To nie był dobry sposób.
Teraz chce być inna, wyrzucam z siebie to co czyniło mnie toksyczną.
Wiem, że błędy są częścią naszego życia i staram się z nimi żyć. Nie myśleć o nich tak często, ale pragnę też skupić się jakby na lepszej stronie życia. W końcu chyba o to chodzi by nie popadać w rutynę i mieć niesamowite życie, a tym bardziej wspomnienia.
Pamiętajcie nie marnujcie życia.
Nieważne w jakim mieście mieszkacie, ile macie pieniędzy to jest nie ważne.
Po protu go nie marnujcie.
Do zobaczenia
C.B xx
wtorek, 8 sierpnia 2017
Wszystko wymknęło się spod kontroli
Minęło bardzo dużo czasu odkąd ostatnio tu napisałam. Nie wiem czy chodziło o to, że nie czułam potrzeby czy przez lenistwo. Pewnie i przez to i przez to...
Gdyby ktoś rok temu powiedział, że moje życie będzie wyglądać tak jak teraz nie uwierzyłabym nigdy naprawdę nigdy. Tyle błędów, problemów, zmian, złych decyzji czasami aż za dużo.
Miewacie czasami tak, że popełniliście błąd i mimo tego, że chcecie iść dalej to nagle sobie przypominacie sobie o tej sytuacji w najgłupszych sytuacjach
-Jedząc obiad
-Czytając książkę
-Biorąc prysznic
Ja tak mam i to bardzo często. Niby każdy idzie w końcu naprzód i pewnie ja też pójdę, ale naprawdę czasami jak patrzę jak wiele się zmieniło i jak wiele jeszcze potrafi się zmienić to mam ochotę uciec.
I prawda jest taka, że planuje to zrobić.
Dokładnie planuje ucieczkę niby tylko na dwa dni i jakieś 50 kilometrów od mojego domu, ale dobre i to. Najbardziej teraz mi się marzy wyjechać na wieś, wyobrażam sobie jak budzi mnie poranne słońce i każdy dzień zaczynam od herbaty lub kawy na dworze w moim ulubionym zaciągniętym swetrze.
Plus będzie taki, że mimo, że jadę do miasta, które jest większe od mojego to chociaż chce wyłączyć internet, chce odciąć się od znanych mi ludzi. Zmienić otoczenie być tylko dla siebie.
Może napiszę coś tutaj przed moją ucieczką albo jakieś przemyślenia po mojej ucieczce ale na pewno będę się tutaj częściej odzywać.
W sumie stęskniłam się za pisaniem mojego "pamiętnika"
C.B
Subskrybuj:
Posty (Atom)


